رسول وطن‌دوست، چهره ماندگار میراث‌فرهنگی در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا درباره اهمیت تاریخ شفاهی در حوزه میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری اظهار کرد: تاریخ شفاهی دارای دو وجه است، نخست استفاده از آنچه در گذشته اتفاق افتاده است، رویدادهایی که رخ داده و اشخاصی که موجب آن رویدادها شده‌اند.
وی با تاکید بر اینکه دانستن پیشینه این امر بسیار مهم است، خاطرنشان کرد: این به آن معنا نیست که هرچه در گذشته انجام شده مثبت است یا برای امروز و آینده به‌درد می‌خورد؛ بلکه باید تاریخ شفاهی را پالایش کرد و مواردی را که مثبت، کارا و پربازده بوده‌اند، ادامه داد.
وطن‌دوست با اشاره به سابقه فعالیت‌های فرهنگی و میراثی کشور در بیش از یک قرن اخیر گفت: از سال ۱۳۰۱ که انجمن آثار ملی تشکیل شد تا امروز که نزدیک به صد سال از آن می‌گذرد، رویدادهای مثبت بسیاری در این حوزه رخ داده است؛ اما گاهی احساس می‌کنیم کاری را که در گذشته نتیجه‌بخش بوده، از نو آغاز می‌کنیم و آن را تکرار می‌کنیم.
چهره ماندگار میراث‌فرهنگی افزود: تاریخ شفاهی بسیار اهمیت دارد، مشروط بر آنکه از سرمایه‌های موجود که می‌تواند سرمایه انسانی یا سرمایه تجربی باشد بهره‌برداری کنیم و تکرار مکررات نکنیم.
وی در ادامه درباره اقدام وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی برای ثبت و ضبط تاریخ شفاهی تصریح کرد: در چند سال گذشته کار بسیار مثبتی انجام شده است؛ با افرادی که در گذشته نقش‌آفرین بوده‌اند مصاحبه شده و شرح حال، تجربیات و خاطرات آنان ثبت و ضبط شده و اکنون نیز قرار است منتشر شود. این خود گام بسیار مثبتی است و ارج‌گذاری به تجربه گذشتگان و کسانی است که در گذشته زحمت کشیده‌اند و موجب رویدادهای مثبت شده‌اند و باید قدردان این حرکت بود.
وطن‌دوست در پایان تاکید کرد: زمانی که همه این تجربیات جمع شود، می‌توان از نکات مثبت آن استفاده کرد؛ اگر در گذشته اتفاقی بهتر از وضعیت کنونی رخ داده بود، باید آن تجربه را تکرار کنیم و اگر رویدادی در حال رخ دادن است که موجب از بین رفتن گذشته می‌شود، باید بررسی و وارسی تازه‌ای درباره آن انجام دهیم.
انتهای پیام/
نظر شما